The announcement
On 2–3 June, at a force-sourcing conference held at NATO's Supreme Headquarters Allied Powers Europe in Mons, Belgium, US Air Force General Alexus Grynkewich — NATO's Supreme Allied Commander Europe and head of US European Command — delivered the first detailed public confirmation of cuts that had been privately signalled to allies in Brussels on 22 May. "There has been an unhealthy co-dependence in the NATO Force Model on U.S. forces," Grynkewich said in a written statement. "President Trump, Secretary Hegseth and others have been clear that this needs to change, and it will change. The potential reality of simultaneous conflict in multiple theatres demands it."
The reductions, first reported in detail by the German magazine Spiegel, span every major category of conventional military capability the United States has historically committed to NATO's crisis-response pool. American fighter aircraft available to NATO fall from roughly 150 to 100 — a one-third cut — and all eight KC-46 aerial refuelling tankers assigned to the European theatre are being withdrawn entirely, a change that materially limits the alliance's ability to conduct sustained long-range air operations. Maritime patrol aircraft drop from 26 to 15. NATO will retain only one US carrier strike group in Europe instead of two, and for the first time, no US submarines will be offered to the alliance's crisis pool. Strategic bomber contributions are cut by roughly half, with one of two bomber groups previously assigned to European defence reallocated elsewhere.
Nations just need to assign the capabilities they have to NATO — Col. Martin O'Donnell, spokesman, NATO military headquarters
"NATO 3.0" and the strategic logic behind it
The restructuring is being driven by Elbridge Colby, US Under Secretary of Defense for Policy, who has for over a year argued publicly that Europe must assume primary responsibility for its own conventional defence while the United States maintains nuclear deterrence and refocuses conventional forces toward other theatres — principally the Indo-Pacific. Colby has termed this approach "NATO 3.0", framing it as a deliberate evolution of the alliance rather than a withdrawal. "The core strategic reality laid out by the National Security Strategy and National Defense Strategy is this: Europe must assume primary responsibility for its own conventional defence," Colby said. "This requires much greater efforts by our allies to step up."
NATO's official response has been calibrated to avoid alarm. Colonel Martin O'Donnell, spokesman for the alliance's military headquarters, stated that the categories Grynkewich identified are areas "where allies already have or soon will have sufficient capabilities, meaning no defence gaps are expected to emerge." That framing rests on capabilities allies are projected to hold in future, not forces currently assigned to NATO missions — a distinction with significant practical consequences if European procurement and force-generation timelines slip, as they frequently have in the post-Cold War era.
What Europe is actually being asked to replace
The categories the United States is vacating are precisely those where European capability shortfalls have been documented and largely unaddressed since Russia's full-scale invasion of Ukraine in 2022: fast jet combat aircraft, blue-water naval combatants, and armed intelligence, surveillance and reconnaissance platforms. European NATO members do not currently operate any strategic bombers capable of carrying nuclear payloads, and replacing the conventional deterrent and long-range strike value the US bomber force has historically provided is not a near-term option for any single European air force. The carrier gap is similarly structural — only the UK and France operate carrier strike groups in Europe, and neither currently has the surplus capacity to substitute for a second US carrier on demand.
Some elements are more tractable. F-35 deliveries to Poland, Germany and other allies are already underway and could partially offset the fighter jet shortfall, though absorption timelines for new aircraft typically run several years. European reconnaissance drone programmes — many accelerated specifically because of the war in Ukraine — could close some of the maritime patrol gap, though armed variants remain a smaller and less mature segment of European industry. NATO members have begun forming "capability clusters" around specific gaps: Norway is leading a submarine cluster, while the UK and Germany are reportedly leading separate efforts around Tomahawk long-range missile capability.
The geopolitical backdrop
The force reductions land amid a broader deterioration in the transatlantic relationship. President Trump has repeatedly criticised NATO allies over defence spending, announced the withdrawal of 5,000 of the roughly 35,000 American troops stationed in Germany, and cancelled a planned deployment of Tomahawk and other long-range missiles to the continent. His pursuit of Greenland — Danish sovereign territory — has further strained relations with a key NATO member. Trump has also publicly criticised European allies for insufficient support during the Iran conflict and the Strait of Hormuz crisis earlier this year, at one point suggesting he was considering whether the United States should remain in NATO at all.
Against that backdrop, the force reductions read less as a negotiating tactic and more as policy already in motion. NATO defence ministers met on 18 June specifically to prepare the Ankara summit agenda. Chiefs of defence were expected to meet separately with Grynkewich in mid-June to address air and missile defence gaps specifically. Whatever capability commitments European and Canadian governments table in Ankara on 7–8 July will be the clearest test yet of whether two decades of American calls for European "burden-sharing" have produced an alliance capable of genuine self-reliance — or whether NATO's conventional deterrent in Europe will, for a period, simply be smaller than it was.
Η ανακοίνωση
Στις 2-3 Ιουνίου, σε συνέδριο στρατιωτικού σχεδιασμού στο SHAPE (Ανώτατο Στρατηγείο Συμμαχικών Δυνάμεων Ευρώπης) στο Mons του Βελγίου, ο στρατηγός της USAF Alexus Grynkewich — Ανώτατος Σύμμαχος Διοικητής Ευρώπης του ΝΑΤΟ — έδωσε την πρώτη λεπτομερή δημόσια επιβεβαίωση περικοπών που είχαν ανακοινωθεί ιδιωτικά στις Βρυξέλλες στις 22 Μαΐου. «Υπήρξε μια ανθυγιεινή αλληλεξάρτηση στο NATO Force Model με τις αμερικανικές δυνάμεις», δήλωσε ο Grynkewich. «Ο Πρόεδρος Trump, ο Υπουργός Hegseth και άλλοι έχουν ξεκαθαρίσει ότι αυτό πρέπει να αλλάξει, και θα αλλάξει.»
Οι περικοπές καλύπτουν κάθε σημαντική κατηγορία συμβατικής στρατιωτικής ικανότητας που οι ΗΠΑ παραδοσιακά δεσμεύουν στη δεξαμενή κρίσεων του ΝΑΤΟ. Τα αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη διαθέσιμα στο ΝΑΤΟ μειώνονται από περίπου 150 σε 100 — μείωση κατά ένα τρίτο — και όλα τα οκτώ αεροσκάφη ανεφοδιασμού KC-46 αποσύρονται πλήρως. Τα αεροσκάφη θαλάσσιας περιπολίας μειώνονται από 26 σε 15. Το ΝΑΤΟ θα διατηρήσει μόνο μία αμερικανική ομάδα κρούσης αεροπλανοφόρου αντί για δύο, και για πρώτη φορά, κανένα αμερικανικό υποβρύχιο δεν θα προσφερθεί στη δεξαμενή κρίσεων. Η συνεισφορά στρατηγικών βομβαρδιστών μειώνεται κατά περίπου το ήμισυ.
Τα έθνη απλώς χρειάζεται να αναθέσουν στο ΝΑΤΟ τις ικανότητες που ήδη διαθέτουν — Συνταγματάρχης Martin O'Donnell, εκπρόσωπος στρατιωτικού στρατηγείου ΝΑΤΟ
«NATO 3.0» και η στρατηγική λογική
Την αναδιάρθρωση καθοδηγεί ο Elbridge Colby, Υφυπουργός Άμυνας ΗΠΑ για Πολιτική, ο οποίος υποστηρίζει εδώ και πάνω από έναν χρόνο ότι η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει την κύρια ευθύνη για τη συμβατική της άμυνα, ενώ οι ΗΠΑ διατηρούν τον πυρηνικό αποτρεπτικό ρόλο και ανακατευθύνουν συμβατικές δυνάμεις σε άλλα θέατρα — κυρίως τον Ινδο-Ειρηνικό. Ο Colby αποκαλεί αυτή την προσέγγιση «NATO 3.0».
Τι καλείται πραγματικά να αντικαταστήσει η Ευρώπη
Οι κατηγορίες που εγκαταλείπουν οι ΗΠΑ είναι ακριβώς εκείνες όπου τα ευρωπαϊκά κενά ικανοτήτων έχουν τεκμηριωθεί από την πλήρη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022: ταχέα μαχητικά αεροσκάφη, ναυτικά μέσα ανοιχτής θάλασσας και οπλισμένα μέσα αναγνώρισης. Τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ δεν διαθέτουν επί του παρόντος στρατηγικούς βομβαρδιστές ικανούς να μεταφέρουν πυρηνικά φορτία. Το κενό αεροπλανοφόρων είναι εξίσου δομικό — μόνο το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία διαθέτουν ομάδες κρούσης αεροπλανοφόρων στην Ευρώπη.
Το γεωπολιτικό υπόβαθρο
Οι περικοπές δυνάμεων έρχονται εν μέσω ευρύτερης επιδείνωσης της διατλαντικής σχέσης. Ο Πρόεδρος Trump έχει επανειλημμένα επικρίνει συμμάχους του ΝΑΤΟ για τις αμυντικές δαπάνες, ανακοίνωσε την απόσυρση 5.000 από τους περίπου 35.000 αμερικανικούς στρατιώτες στη Γερμανία, και ακύρωσε σχεδιαζόμενη ανάπτυξη πυραύλων Tomahawk στην ήπειρο. Ό,τι δεσμεύσεις ικανοτήτων καταθέσουν οι ευρωπαϊκές και καναδικές κυβερνήσεις στην Άγκυρα στις 7-8 Ιουλίου θα είναι η σαφέστερη δοκιμασία αν δύο δεκαετίες αμερικανικών εκκλήσεων για ευρωπαϊκό «καταμερισμό βάρους» έχουν παράγει μια συμμαχία ικανή για πραγματική αυτάρκεια.
L'annonce
Les 2 et 3 juin, lors d'une conférence sur la génération de forces au Grand Quartier général des puissances alliées en Europe (SHAPE) à Mons, en Belgique, le général de l'US Air Force Alexus Grynkewich — commandant suprême allié pour l'Europe de l'OTAN — a livré la première confirmation publique détaillée de coupes signalées en privé aux alliés à Bruxelles le 22 mai. « Il y a eu une codépendance malsaine du modèle de force de l'OTAN envers les forces américaines », a déclaré Grynkewich.
Les réductions couvrent chaque catégorie majeure de capacité militaire conventionnelle que les États-Unis engagent traditionnellement dans le pool de crise de l'OTAN. Les avions de chasse américains disponibles pour l'OTAN passent d'environ 150 à 100 — une réduction d'un tiers — et les huit ravitailleurs KC-46 affectés au théâtre européen sont entièrement retirés. Les avions de patrouille maritime passent de 26 à 15. L'OTAN ne conservera qu'un seul groupe aéronaval américain en Europe au lieu de deux, et pour la première fois, aucun sous-marin américain ne sera proposé au pool de crise.
Les nations doivent simplement affecter à l'OTAN les capacités qu'elles possèdent déjà — Colonel Martin O'Donnell, porte-parole du quartier général militaire de l'OTAN
« NATO 3.0 » et sa logique stratégique
La restructuration est portée par Elbridge Colby, sous-secrétaire américain à la Défense pour la politique, qui défend depuis plus d'un an l'idée que l'Europe doit assumer la responsabilité principale de sa défense conventionnelle pendant que les États-Unis maintiennent la dissuasion nucléaire et réorientent leurs forces conventionnelles vers d'autres théâtres — principalement l'Indo-Pacifique.
Le contexte géopolitique
Les réductions de forces interviennent dans un contexte de détérioration plus large de la relation transatlantique. Le président Trump a critiqué à plusieurs reprises les alliés de l'OTAN sur les dépenses de défense, annoncé le retrait de 5 000 des quelque 35 000 soldats américains stationnés en Allemagne, et annulé un déploiement prévu de missiles Tomahawk sur le continent. Les engagements de capacités que les gouvernements européens et canadiens présenteront à Ankara les 7 et 8 juillet constitueront le test le plus clair à ce jour de la capacité réelle d'autonomie de l'alliance.
Meddelelsen
Den 2.-3. juni, ved en styrkegenereringskonference på NATO's øverste hovedkvarter for allierede styrker i Europa (SHAPE) i Mons, Belgien, fremlagde general Alexus Grynkewich — NATO's øverstkommanderende for Europa — den første detaljerede offentlige bekræftelse af nedskæringer, der privat var blevet signaleret til de allierede i Bruxelles den 22. maj. "Der har været en usund co-afhængighed i NATO's styrkemodel af amerikanske styrker," sagde Grynkewich.
Nedskæringerne dækker hver større kategori af konventionel militær kapacitet, som USA traditionelt forpligter sig til NATO's krisepulje. Amerikanske kampfly tilgængelige for NATO falder fra ca. 150 til 100 — en tredjedels nedskæring — og alle otte KC-46-tankfly tilknyttet det europæiske teater trækkes helt tilbage. Maritime overvågningsfly falder fra 26 til 15. NATO vil kun beholde én amerikansk hangarskibsgruppe i Europa i stedet for to, og for første gang vil ingen amerikanske ubåde blive tilbudt til alliancens krisepulje.
Nationer skal blot tildele NATO de kapaciteter, de allerede har — Oberst Martin O'Donnell, talsmand for NATO's militære hovedkvarter
Den geopolitiske baggrund
Styrkereduktionerne kommer midt i en bredere forværring af det transatlantiske forhold. Præsident Trump har gentagne gange kritiseret NATO-allierede for forsvarsudgifter, annonceret tilbagetrækningen af 5.000 ud af de ca. 35.000 amerikanske soldater stationeret i Tyskland og aflyst en planlagt udsendelse af Tomahawk-missiler til kontinentet. De kapacitetsforpligtelser, som europæiske og canadiske regeringer fremlægger i Ankara den 7.-8. juli, vil være den klareste test endnu af, om alliancen er i stand til reel selvforsyning.
Tillkännagivandet
Den 2-3 juni, vid en styrkegenereringskonferens vid Natos högkvarter för allierade styrkor i Europa (SHAPE) i Mons, Belgien, gav general Alexus Grynkewich — Natos högste allierade befälhavare för Europa — den första detaljerade offentliga bekräftelsen av nedskärningar som privat signalerats till allierade i Bryssel den 22 maj. "Det har funnits ett ohälsosamt samberoende i Natos styrkemodell av amerikanska styrkor," sade Grynkewich.
Nedskärningarna täcker varje större kategori av konventionell militär förmåga som USA traditionellt åtar sig till Natos krispool. Amerikanska stridsflygplan tillgängliga för Nato minskar från cirka 150 till 100 — en tredjedels nedskärning — och alla åtta KC-46-tankflygplan tilldelade den europeiska teatern dras helt tillbaka. Maritima spaningsplan minskar från 26 till 15. Nato kommer endast att behålla en amerikansk hangarfartygsgrupp i Europa istället för två, och för första gången kommer inga amerikanska ubåtar att erbjudas till alliansens krispool.
Nationer behöver bara tilldela Nato de förmågor de redan har — Överste Martin O'Donnell, talesperson för Natos militära högkvarter
Den geopolitiska bakgrunden
Styrkereduceringarna kommer mitt i en bredare försämring av det transatlantiska förhållandet. President Trump har upprepade gånger kritiserat Nato-allierade för försvarsutgifter, tillkännagivit tillbakadragandet av 5 000 av de cirka 35 000 amerikanska soldaterna stationerade i Tyskland och avbrutit en planerad utplacering av Tomahawk-missiler på kontinenten. De förmågeåtaganden som europeiska och kanadensiska regeringar lägger fram i Ankara den 7-8 juli kommer att vara det tydligaste testet hittills av om alliansen är kapabel till verklig självförsörjning.